ست ابزار اسباببازی چیست؟
ست ابزار اسباببازی مجموعهای از ابزارهای غیرواقعی و مخصوص بازی است که برای شبیهسازی فعالیتهای فنی و تعمیراتی طراحی شده است.
کودک با استفاده از این وسایل میتواند وانمود کند که مثلاً:
یک دوچرخه را تعمیر میکند.
ماشین اسباببازی را تعمیر میکند. یک خانه میسازد.
یک اسباببازی خراب را درست میکند. در کارگاه خودش کار میکند.
برای عروسکها وسیلهای میسازد. یک پروژه مهندسی انجام میدهد.
به این نوع فعالیت بازی وانمودی یا Pretend Play گفته میشود.
در واقع، ابزارها برای کودک وسیلهای هستند تا یک موقعیت واقعی یا خیالی را بازسازی کند.
چرا ست ابزار برای کودکان جذاب است؟
کودکان معمولاً به فعالیتهای بزرگسالان علاقه زیادی نشان میدهند.
ممکن است کودک وقتی پدر، مادر یا فرد دیگری را در حال:
باز کردن پیچ، تعمیر وسیله،
ساختن چیزی، استفاده از ابزار،
اندازهگیری،
میبیند، بخواهد همان کار را تقلید کند.
ست ابزار اسباببازی این امکان را فراهم میکند که کودک بدون استفاده از ابزار واقعی، این نقش را در محیط بازی تجربه کند.
به همین دلیل جذابیت آن فقط به شکل ظاهری ابزارها مربوط نیست؛ نقشآفرینی بخش مهمی از جذابیت این اسباببازی است.
اجزای ست ابزار اسباببازی
محتویات ستهای ابزار بسیار متنوع است، اما بعضی وسایل در آنها بیشتر دیده میشوند.
۱. جعبه ابزار
جعبه ابزار یکی از قسمتهای جذاب مجموعه است.
کودک میتواند ابزارهای خود را داخل جعبه قرار دهد و مانند یک تعمیرکار واقعی آنها را جابهجا کند.
جعبه ابزار همچنین باعث میشود وسایل مختلف یک محل مشخص برای نگهداری داشته باشند.
۲. پیچگوشتی اسباببازی
پیچگوشتی یکی از ابزارهای رایج در این مجموعههاست.
کودک میتواند با آن پیچهای بزرگ پلاستیکی را باز و بسته کند.
در برخی ستها پیچها طوری طراحی شدهاند که کودک بتواند آنها را روی یک صفحه یا قطعه مخصوص نصب کند.
این فعالیت از نظر بازی میتواند نوعی تمرین دستکاری و هماهنگی حرکات دست باشد.
۳. آچار اسباببازی
آچار نیز یکی از ابزارهای شناختهشده است.
کودک میتواند با آن مهرههای پلاستیکی را باز و بسته کند.
بازی با مهره و پیچ میتواند کودک را با مفهوم سادهای از:
چرخاندن، بستن، باز کردن و اتصال قطعات
آشنا کند.
۴. چکش اسباببازی
چکش پلاستیکی معمولاً یکی از محبوبترین وسایل ست ابزار است.
کودک میتواند با آن به قطعات مخصوص ضربه بزند.
در بعضی مدلها، میخهای پلاستیکی یا قطعاتی وجود دارند که با ضربه چکش در جای خود قرار میگیرند.
این نوع فعالیت باید فقط با قطعاتی انجام شود که مخصوص همان اسباببازی هستند و کودک نباید با چکش اسباببازی به افراد، حیوانات یا وسایل خانه ضربه بزند.
۵. انبردست اسباببازی
انبردست کودکانه معمولاً از پلاستیک ساخته شده و ظاهر آن شبیه نمونه واقعی است.
کودک میتواند با آن نقش تعمیرکار را بازی کند.
در اینجا هدف اصلی وانمود کردن و بازی تخیلی است، نه آموزش استفاده واقعی از ابزار.
۶. اره اسباببازی
ارههای موجود در ستهای کودکانه معمولاً لبه برنده واقعی ندارند و صرفاً ظاهر اره را شبیهسازی میکنند.
کودک میتواند وانمود کند که در حال بریدن یک قطعه چوب یا ساختن وسیلهای است.
۷. دریل اسباببازی
یکی از جذابترین وسایل بعضی ستها، دریل اسباببازی است.
در مدلهای مختلف ممکن است دریل:
فقط ظاهری باشد،
دکمه داشته باشد، صدای مصنوعی تولید کند،
قسمت چرخان داشته باشد،* با باتری کار کند.
در صورت وجود قطعات چرخان یا باتری، رعایت دستورالعمل سازنده و نظارت مناسب اهمیت بیشتری پیدا میکند.
۸. پیچ و مهره
پیچ و مهرههای بزرگ پلاستیکی معمولاً بخش مهمی از ستهای ساختنی هستند.
کودک میتواند پیچ را داخل
مهره قرار دهد و آن را بچرخاند.
این فعالیت علاوه بر نقشآفرینی، کودک را با مفهوم ساده اتصال قطعات آشنا میکند.
۹. متر اسباببازی
متر کودکانه میتواند برای بازیهای نمایشی استفاده شود.
مثلاً کودک میتواند وانمود کند که:
«این میز ۵۰ سانتیمتره!»
یا:
«باید این قطعه رو اندازه بگیریم.»
این نوع بازی میتواند مفاهیم اندازهگیری را وارد بازی کودک کند، بدون اینکه فعالیت حالت کلاس رسمی داشته باشد.
۱۰. عینک و کلاه ایمنی اسباببازی
بعضی ستها وسایل جانبی مانند:
کلاه ایمنی
عینک محافظ جلیقه
دستکش اسباببازی
دارند.
این وسایل به کاملتر شدن نقشآفرینی کمک میکنند.
کودک با پوشیدن آنها بیشتر احساس میکند که وارد یک کارگاه واقعی و خیالی شده است.
انواع ست ابزار اسباببازی
ست ابزارها را میتوان بر اساس طراحی و کاربرد به چند گروه تقسیم کرد.
ست ابزار ساده
این مدلها معمولاً تعداد کمی ابزار دارند.
مثلاً:
چکش
آچار پیچگوشتی
انبردست چند پیچ و مهره
این مدل برای کودکانی که تازه با این نوع بازی آشنا میشوند مناسبتر است.
ست ابزار داخل جعبه
این مدل شبیه جعبه ابزار واقعی طراحی میشود.
مزیت آن این است که کودک بعد از بازی میتواند ابزارها را داخل جعبه قرار دهد.
این نوع طراحی برای بازی نقشآفرینی بسیار جذاب است.
میز ابزار اسباببازی
یکی از انواع محبوب، میز ابزار کودکانه است.
این محصول معمولاً یک میز یا کارگاه کوچک دارد که ابزارها روی آن قرار میگیرند.
ممکن است شامل:
قفسه صفحه سوراخدار
گیره پیچ و مهره
دریل چکش
اره* آچار
باشد.
در این مدل، کودک یک فضای اختصاصی برای بازی دارد.
کارگاه ابزار اسباببازی
مدلهای بزرگتر ممکن است به شکل یک کارگاه کامل طراحی شوند.
در چنین محصولی کودک میتواند ساعتها نقش تعمیرکار یا سازنده را بازی کند.
مثلاً:
ماشین وارد تعمیرگاه میشود → کودک مشکل را پیدا میکند → ابزار مناسب را انتخاب میکند → تعمیر را انجام میدهد → ماشین را تحویل میدهد.
این یک بازی ساده اما داستانی است.
ست ابزار ساختنی
در بعضی مدلها، ابزارها فقط برای نقشآفرینی نیستند.
کودک میتواند با قطعات موجود یک وسیله را مونتاژ و باز و بسته کند.
برای مثال ممکن است یک وسیله نقلیه یا سازه ساده ساخته شود.
در این نوع ست، بازی از حالت «تظاهر به تعمیر» به سمت ساختن و حل مسئله نیز حرکت میکند.
ست ابزار و بازی وانمودی
مهمترین ویژگی ست ابزار، امکان بازی وانمودی است.
کودک میتواند برای خودش یک شخصیت تعریف کند:
«من مکانیک هستم.»
بعد برای بازی یک داستان بسازد:
«این ماشین خراب شده و باید تعمیرش کنم.»
سپس ابزار انتخاب کند و مراحل تعمیر را اجرا کند.
این فرآیند دقیقاً همان چیزی است که بازی را از استفاده ساده از یک وسیله به یک فعالیت خلاقانه تبدیل میکند.
آکادمی اطفال آمریکا نیز اشاره میکند که بازی وانمودی با شخصیتها و اشیای مختلف میتواند به استفاده از زبان، داستانپردازی، تفکر نمادین و رشد اجتماعی-عاطفی کمک کند.
نقش تخیل در بازی با ست ابزار
کودک برای استفاده از ست ابزار مجبور نیست واقعاً چیزی را تعمیر کند.
او میتواند یک دنیای خیالی بسازد.
مثلاً:
کارگاه تعمیر رباتها
در این داستان، رباتها وارد کارگاه میشوند و کودک با ابزارهایش آنها را تعمیر میکند.
یا:
تعمیرگاه ماشینهای مسابقهای
هر ماشین یک مشکل دارد و کودک باید با ابزار مناسب آن را تعمیر کند.
این نوع بازی میتواند تخیل کودک را فعالتر کند.
ست ابزار و حل مسئله
فرض کنید کودک یک قطعه پلاستیکی دارد که باید به قطعه دیگری متصل شود.
او ممکن است ابتدا نداند کدام پیچ یا مهره مناسب است.
سپس چند گزینه را امتحان کند.
این روند میتواند شامل:
مشاهده → انتخاب → امتحان → اشتباه → اصلاح → نتیجه
باشد.
حل مسئله یکی از ویژگیهای ارزشمند بازیهای دستی و ساختنی است و منابع آکادمی اطفال آمریکا نیز بازی با اسباببازیهایی مانند بلوک و پازل را با تمرین مهارتهای حرکتی ظریف و رشد شناختی مرتبط میدانند.
ست ابزار و مهارتهای حرکتی ظریف
کودک هنگام گرفتن و حرکت دادن ابزارهای اسباببازی از انگشتان و دست خود استفاده میکند.
برای مثال:
چرخاندن پیچ
گرفتن مهره استفاده از پیچگوشتی
حرکت دادن آچار فشار دادن دکمه
اتصال قطعات
نیازمند کنترل حرکات دست است.
البته نباید انتظار داشت که صرفاً با خرید یک ست ابزار، مهارت حرکتی کودک به شکل چشمگیری تغییر کند؛ ارزش آن بیشتر در فراهم کردن فرصت تمرین از طریق بازی است.
ست ابزار و هماهنگی چشم و دست
کودک هنگام اتصال یک پیچ به مهره باید همزمان:
قطعه را ببیند + آن را نگه دارد + ابزار را حرکت دهد.
این هماهنگی چشم و دست در بسیاری از فعالیتهای ساختنی وجود دارد.
به همین دلیل ست ابزار میتواند در کنار پازل، لگو، خمیر بازی و سایر اسباببازیهای دستورزی مورد استفاده قرار گیرد.
ست ابزار و آموزش مفاهیم ساده
این اسباببازی میتواند مفاهیم سادهای را در قالب بازی وارد ذهن کودک کند.
برای مثال:
پیچ و مهره
اتصال دو قطعه
آچار
چرخاندن مهره
متر
اندازهگیری
چکش
ضربه و قرار دادن قطعه
پیچگوشتی
چرخاندن پیچ
این آموزشها نباید جای آموزش حرفهای ابزار واقعی را بگیرند؛ بلکه بیشتر جنبه آشنایی و بازی دارند.
ست ابزار و آشنایی با مشاغل
یکی دیگر از جذابیتهای این اسباببازی، آشنا کردن کودک با برخی مشاغل است.
کودک میتواند نقش:
مکانیک
تعمیرکار نجار
مهندس کارگر ساختمانی
تکنسین سازنده
را بازی کند.
این نقشآفرینی به کودک اجازه میدهد درباره شغلها سؤال کند و درباره کار افراد مختلف داستان بسازد.
بازی دخترانه یا پسرانه؟
ست ابزار نباید ذاتاً یک اسباببازی مخصوص یک جنسیت در نظر گرفته شود.
هر کودکی که به ساختن، تعمیر کردن، نقشآفرینی یا ابزار علاقه داشته باشد میتواند از آن لذت ببرد
بهتر است انتخاب اسباببازی بر اساس علاقه و مرحله رشدی کودک باشد، نه صرفاً بر اساس اینکه روی بستهبندی برای دختر یا پسر معرفی شده است.
آکادمی اطفال آمریکا نیز توصیه میکند در انتخاب اسباببازی به علایق، تواناییها و فرصتهای خلاقانه کودک توجه شود و نسبت به کلیشههای جنسیتی در اسباببازیها آگاه باشیم.
بازی مشترک والد و کودک
یکی از بهترین روشهای استفاده از ست ابزار، بازی مشترک است.
مثلاً پدر یا مادر میتواند بگوید:
«ماشینمون خراب شده، به نظرت مشکلش چیه؟»
کودک شروع به بررسی ماشین میکند.
سپس والد میپرسد:
«فکر میکنی با کدوم ابزار درستش کنیم؟»
در این حالت، اسباببازی تبدیل به وسیلهای برای گفتوگو، داستانپردازی و همکاری میشود.
اهمیت این تعامل بسیار زیاد است؛ AAP تأکید میکند ارزش مهم اسباببازی در بسیاری از موارد زمانی بیشتر میشود که وسیله، تعامل گرم و کلامی کودک و مراقب را تقویت کند.
ایدههای جذاب برای بازی با ست ابزار
۱. تعمیرگاه ماشین
چند ماشین اسباببازی تهیه کنید.
هر ماشین یک مشکل خیالی داشته باشد.
مثلاً:
چرخ خراب چراغ خراب
موتور خراب
کودک باید ماشین را «تعمیر» کند.
۲. ساخت خانه
با قطعات اسباببازی یک خانه خیالی بسازید.
کودک میتواند:
دیوارها را نصب کند.
پیچها را ببندد. پنجره را قرار دهد.
خانه را اندازهگیری کند.
۳. تعمیر ربات
یک ربات اسباببازی را وارد داستان کنید.
به کودک بگویید:
«ربات امروز روشن نمیشه.»
کودک باید با ابزارهایش مشکل را پیدا کند.
۴. کارگاه عروسکها
عروسکها مشتری کارگاه باشند.
مثلاً:
«دوچرخه عروسک خراب شده.»
کودک آن را بررسی و تعمیر میکند.
۵. پروژه ساخت
یک سازه ساده با قطعات پلاستیکی درست کنید.
کودک تصمیم بگیرد:
چه چیزی ساخته شود؟
کدام قطعه کجا قرار گیرد؟* چگونه محکم شود؟
۶. بازی مهندسی
یک چالش تعریف کنید:
«باید پلی بسازیم که ماشین از روی آن رد شود.»
کودک باید راهی برای ساختن آن پیدا کند.
این بازی میتواند بسیار ساده باشد، اما عنصر طراحی و حل مسئله را وارد فعالیت میکند.
۷. فروشگاه ابزار
والد نقش فروشنده را بازی کند.
کودک مشتری باشد.
مثلاً بگوید:
«من یک آچار و یک پیچگوشتی میخوام.»
سپس ابزارها را انتخاب کند.
این بازی علاوه بر نقشآفرینی میتواند به تمرین واژگان و گفتوگو کمک کند.
۸. مسابقه پیدا کردن ابزار
والد نام یک ابزار را میگوید:
«چکش رو پیدا کن!»
کودک باید آن را از جعبه پیدا کند.
برای کودکان بزرگتر میتوان بازی را پیچیدهتر کرد:
«ابزاری که برای کوبیدن میخ استفاده میکنیم رو پیدا کن.»
اهمیت مرتب کردن ابزارها
یکی از قسمتهای خوب این اسباببازی، آموزش جمعآوری وسایل است.
پس از پایان بازی:
چکش → جای مخصوص
آچار → جای مخصوص
پیچگوشتی → جای مخصوص
پیچ و مهره → جعبه کوچک
این کار میتواند نظم را به بخشی از بازی تبدیل کند.
ست ابزار و استقلال کودک
وقتی کودک یاد میگیرد خودش ابزار مناسب را انتخاب کند، میتواند در بازی استقلال بیشتری پیدا کند.
مثلاً به جای اینکه والد بگوید:
«این پیچگوشتی رو بردار.»
میتوان پرسید:
«به نظرت برای این کار کدوم ابزار بهتره؟»
به این ترتیب کودک فرصت تصمیمگیری پیدا میکند.
آیا ست ابزار اسباببازی آموزشی است؟
میتوان آن را یک اسباببازی آموزشی غیرمستقیم دانست، اما نباید تمام ادعاهای تبلیغاتی درباره اسباببازیها را به عنوان واقعیت علمی قطعی در نظر گرفت.
ارزش آموزشی این محصول بیشتر زمانی دیده میشود که کودک واقعاً با آن:
دستکاری کند.
سؤال بپرسد. تصمیم بگیرد.
داستان بسازد. با والدین یا دوستان بازی کند.
قطعات را امتحان کند.
AAP نیز تأکید میکند بسیاری از ادعاهای تبلیغاتی درباره «آموزشی بودن» اسباببازیها پشتوانه علمی کافی ندارند و کیفیت تعامل و نوع بازی اهمیت زیادی دارد.
نکات مهم هنگام خرید ست ابزار
۱. سن پیشنهادی
اولین و مهمترین نکته، توجه به رده سنی درجشده روی محصول است.
اسباببازی باید با توانایی واقعی کودک متناسب باشد.
۲. اندازه قطعات
برای کودکان خردسال، وجود قطعات کوچک میتواند خطر خفگی ایجاد کند.
بنابراین اگر کودک هنوز اشیای کوچک را داخل دهان میبرد، باید از مجموعههای دارای قطعات ریز اجتناب کرد.
AAP نیز توصیه میکند برای کودکان خردسال از اسباببازیهایی که قطعات کوچک یا قطعاتی دارند که به راحتی جدا میشوند استفاده نشود.
۳. جنس بدنه
ابزارها معمولاً پلاستیکی هستند.
بهتر است:
لبههای تیز نداشته باشند.
به راحتی نشکنند. بوی شدید و غیرعادی نداشته باشند.
اتصالات محکمی داشته باشند.
۴. لبههای تیز
ابزار اسباببازی باید برای بازی کودک طراحی شده باشد.
وجود قسمتهای نوکتیز یا لبههای برنده یک نکته منفی مهم است.
۵. کیفیت پیچ و مهره
اگر ست دارای پیچ و مهره است، بهتر است قطعات به اندازه کافی بزرگ و مقاوم باشند.
پیچ نباید به راحتی بشکند یا قسمتهای ریز و خطرناک ایجاد کند.
۶. جعبه نگهداری
جعبه خوب یک مزیت مهم است.
هم باعث حمل آسانتر میشود و هم ابزارها را مرتب نگه میدارد.
۷. ابزارهای متنوع
ست خوب لزوماً نباید تعداد بسیار زیادی قطعه داشته باشد.
گاهی یک مجموعه با:
چکش + آچار + پیچگوشتی + پیچ و مهره + جعبه
برای بازی کودک کافی است.
۸. ابزارهای الکترونیکی
اگر محصول دارای دریل یا ابزارهای باتریخور است، باید به:
نوع باتری
نحوه بسته شدن محفظه باتری قطعات متحرک
صدای محصول
توجه شود.
در مورد اسباببازیهای دارای باتری دکمهای یا سکهای، احتیاط ویژه لازم است؛ بلعیدن این باتریها میتواند بسیار خطرناک باشد.
ایمنی در استفاده از ست ابزار
ست ابزار اسباببازی باید فقط برای بازی استفاده شود.
کودک نباید از ابزار اسباببازی برای:
ضربه زدن به افراد
ضربه زدن به حیوانات شکستن وسایل خانه
دستکاری پریز برق باز کردن وسایل واقعی
کار با ابزارهای واقعی بدون نظارت
استفاده کند.
تفاوت ابزار اسباببازی با ابزار واقعی
این نکته بسیار مهم است.
ظاهر بعضی ستها ممکن است کاملاً شبیه ابزار واقعی باشد، اما ابزار اسباببازی برای انجام کارهای واقعی ساخته نشده است.
مثلاً:
دریل اسباببازی ≠ دریل واقعی
چکش اسباببازی ≠ چکش واقعی
اره اسباببازی ≠ اره واقعی
بنابراین والدین باید این تفاوت را برای کودک توضیح دهند.
آیا کودک میتواند ابزار واقعی را امتحان کند؟
این موضوع به سن کودک، نوع ابزار و شرایط بستگی دارد.
برای کودکان کمسن، بهتر است آموزش با ابزارهای اسباببازی و فعالیتهای ایمن انجام شود.
برای کودکان بزرگتر، بعضی فعالیتهای ساده ممکن است با ابزار واقعی و تحت نظارت دقیق بزرگسال انجام شوند؛ اما ابزارهای خطرناک مانند اره، دریل واقعی و ابزارهای برقی نباید بدون آموزش و نظارت مناسب در اختیار کودک قرار بگیرند.
تمیز کردن ست ابزار
از آنجا که کودک مرتب ابزارها را لمس میکند، بهتر است هر چند وقت یکبار تمیز شوند.
اگر جنس محصول اجازه میدهد، میتوان آن را با روش توصیهشده توسط سازنده تمیز کرد.
اگر محصول دارای قطعات الکترونیکی است، نباید آن را در آب فرو برد.
ست ابزار اسباب بازی
ست ابزار اسباببازی برای چه کودکانی مناسب است؟
این محصول معمولاً برای کودکانی جذاب است که به:
ساختن
تعمیر کردن ماشینها
کارگاه وسایل فنی
نقشآفرینی فعالیتهای دستی
علاقه دارند.
البته علاقه کودکان بسیار متفاوت است و نباید تصور کرد همه کودکان باید به یک نوع اسباببازی علاقه داشته باشند.
ست ابزار و بازی گروهی
این اسباببازی میتواند برای بازی چند نفره هم مناسب باشد.
مثلاً:
کودک اول: مکانیک
کودک دوم: مشتری
کودک سوم: دستیار تعمیرکار
هرکدام نقش متفاوتی داشته باشند.
این مدل بازی میتواند به تمرین:
نوبت گرفتن گفتوگو
همکاری تقسیم نقش
حل اختلاف
کمک کند.
بازیهای مشترک و نقشآفرینی میتوانند فرصتهایی برای رشد مهارتهای اجتماعی و زبانی فراهم کنند.
ست ابزار و داستانسازی
میتوان یک داستان کامل برای بازی ساخت.
مثلاً:
«صبح یک ماشین مسابقهای وارد تعمیرگاه شد. راننده میگفت ماشینش حرکت نمیکند. تعمیرکار باید اول ماشین را بررسی میکرد.»
کودک در ادامه تصمیم میگیرد:
چه اتفاقی افتاده؟
کدام ابزار لازم است؟
چطور باید ماشین را تعمیر کرد؟
در این حالت ست ابزار تبدیل به وسیلهای برای داستانپردازی میشود.
ست ابزار و یادگیری واژهها
در طول بازی میتوان نام ابزارها را به کودک آموزش داد:
چکش
آچار پیچگوشتی
پیچ مهره
متر انبردست
اره* جعبه ابزار
سپس از کودک بخواهید خودش نام هر وسیله را بگوید.
این کار میتواند دایره واژگان کودک را در قالب یک بازی طبیعی تمرین کند.
ست ابزار و مفاهیم ریاضی
حتی میتوان مفاهیم ساده ریاضی را وارد بازی کرد.
مثلاً:
«سه تا پیچ داریم.»
«دو تا مهره اضافه کن.»
«کدوم پیچ بزرگتره؟»
«این قطعه بلندتره یا کوتاهتر؟»
در نتیجه، کودک بدون اینکه احساس کند در کلاس درس است، با مفاهیم ساده عدد، اندازه و مقایسه روبهرو میشود.
ست ابزار و مفهوم ساختن
یکی از جذابترین ویژگیهای این محصول این است که کودک فقط مصرفکننده نیست.
میتواند چیزی بسازد.
این تفاوت مهمی است.
در بازی با یک اسباببازی آماده، کودک ممکن است فقط آن را حرکت دهد؛ اما در ست ابزار ساختنی، میتواند:
قطعه انتخاب کند → اتصال دهد → تغییر دهد → خراب کند → دوباره بسازد.
این آزادی برای بازی خلاقانه ارزشمند است.
آیا ست ابزار جای اسباببازیهای دیگر را میگیرد؟
خیر.
بهتر است ست ابزار در کنار سایر اسباببازیها استفاده شود.
مثلاً ترکیب:
ست ابزار + ماشین اسباببازی
یک تعمیرگاه ایجاد میکند.
ست ابزار + لگو
یک کارگاه ساختوساز ایجاد میکند.
ست ابزار + عروسک
یک تعمیرگاه برای عروسکها ایجاد میکند.
ست ابزار + ربات
یک مرکز تعمیر ربات ایجاد میکند.
بنابراین ترکیب اسباببازیها میتواند امکانات بازی را بسیار بیشتر کند.
جمعبندی
ست ابزار اسباببازی یک مجموعه سرگرمکننده و خلاقانه است که ابزارهای مختلفی مانند چکش، آچار، پیچگوشتی، انبردست، اره، متر، دریل اسباببازی، پیچ و مهره و جعبه ابزار را در اختیار کودک قرار میدهد. مدلهای مختلف آن از یک جعبه ابزار کوچک گرفته تا میز و کارگاه کامل طراحی میشوند.
مهمترین ویژگی این محصول، امکان بازی وانمودی و نقشآفرینی است. کودک میتواند خودش را جای یک مکانیک، تعمیرکار، مهندس یا سازنده بگذارد و با ابزارهایش داستانهای مختلف بسازد. بازی وانمودی و فعالیتهای دستی میتوانند زمینهای برای تمرین زبان، تخیل، حل مسئله، تعامل اجتماعی و مهارتهای حرکتی فراهم کنند؛ بهخصوص زمانی که والدین نیز در بازی مشارکت کنند.
از طرف دیگر، هنگام خرید نباید فقط به تعداد قطعات و ظاهر جذاب بستهبندی توجه کرد. سن مناسب، اندازه قطعات، کیفیت ساخت، نبود لبههای تیز، ایمنی مواد و وجود قطعات کوچک اهمیت زیادی دارند. راهنمای ایمنی AAP نیز تأکید میکند که اسباببازی باید متناسب با سن و مرحله رشدی کودک انتخاب شود و قطعات کوچک، آهنرباهای قوی و باتریهای دکمهای میتوانند خطرات جدی ایجاد کنند.
در نهایت، ارزش واقعی ست ابزار زمانی مشخص میشود که کودک فقط ابزارها را در دست نگیرد، بلکه با آنها داستان بسازد، نقش بازی کند، قطعات را امتحان کند، مشکلات خیالی را حل کند و همراه والدین یا دوستانش یک دنیای کوچک بسازد.
به همین دلیل ست ابزار اسباببازی را میتوان چیزی بیشتر از یک جعبه ابزار پلاستیکی دانست؛ این محصول میتواند برای کودک تبدیل به یک کارگاه کوچک برای تخیل، ساختن، تجربه کردن و یادگیری از طریق بازی شود.
دیدگاه خود را بنویسید